{"id":6524,"date":"2026-03-17T13:45:36","date_gmt":"2026-03-17T05:45:36","guid":{"rendered":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/?p=6524"},"modified":"2026-03-18T12:54:00","modified_gmt":"2026-03-18T04:54:00","slug":"talak","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/talak\/","title":{"rendered":"Talak"},"content":{"rendered":"

Almayrah A. Tiburon<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Alas-otso ng umaga. Matapos nilang makapag-almusal, agad na pumasok sa opisina si Minor. Samantala, si Aisah ay naglinis ng bahay, at pumasok sa kwarto upang kunin ang mga labahin.<\/p>\n

Kinuha niya ang pantalon ni Minor at nadukot niya mula rito ang isang pregnancy test\u2014may dalawang malinaw na guhit.<\/p>\n

Tumulo ang kanyang mga luha at napahandusay siya sa sahig, at sa halip na katahimikan, napahagulgol siya.<\/p>\n

Sa kabila ng lahat, napakabuting asawa ni Aisah kay Minor. Iniwan niya ang kanyang trabaho at piniling manatili sa bahay upang alagaan siya at ang kanilang anak na si Bokary, na dalawang taong gulang pa lamang. Ngunit sa oras na iyon, puno ng galit ang nararamdaman ni Aisah.<\/p>\n

\u201cAllahuakbar! <\/em>Bakit niya nagawa sa akin ito?\u201d bulong niya sa sarili. Sa lahat ng taon nilang magkasama, hindi niya inakalang magagawa iyon ng taong minahal niya.<\/p>\n

Makalipas ang isang linggo, napansin ni Minor ang pagbabago sa kanya ng asawa; ang malamig na tingin, ang mabilis na pag-init ng ulo sa maliliit na bagay\u2014tila lahat ay sanhi ng sama ng loob.<\/p>\n

Habang naghahapunan, tahimik si Aisah. Ngunit hindi nagtagal, napagdesisyunan ni Minor na basagin ang katahimikang iyon.<\/p>\n

\u00a0<\/em>\u201c<\/em>Aisah, ano\u2019ng problema? Ilang araw ka nang ganito. Kung may problema ka, sabihin mo.\u201d May halong pagkabahala ang tinig ni Minor.<\/p>\n

\u201cBaka ikaw ang may dapat sabihin sa akin! Baka may gusto kang ipagtapat sa akin?\u201d sagot ni Aisah, na may garalgal na boses.<\/p>\n

\u201cDiretsuhin mo nga ako, dahil hindi ako manghuhula!\u201d tugon ni Minor.<\/p>\n

\u201cMinor\u2026 nakita ko ang PT sa bulsa mo! Lailahailallah!<\/em>\u201d sigaw ni Aisah, ang bawat salita ay puno ng sakit. \u201cAno\u2019ng nagawa ko? Ano\u2019ng kasalanan ko?\u201d<\/p>\n

Ang mga tanong ni Aisah. Ang totoo, ipagtatapat naman sana niya ngunit naghihintay ng tamang tiyempo, naunahan lamang siya ng babae.<\/p>\n

\u201cO ano, magpaliwanag ka!\u201d panunumbat ni Aisah. \u201cIlang araw na ang lumipas, paulit-ulit sa utak ko ang mga tanong na ito. Ako na nagmahal sayo, ibinigay ang buong buhay ko, at wala akong ginawa kundi ang pananatili sa bahay na ito at alalahanin ang lahat ng pangangailangan mo!\u201d<\/p>\n

Habang lumalapit si Minor upang subukang kalmahin siya, malakas at puno ng galit na itinulak ni Aisah ang kanyang asawa. Sinubukan niyang yakapin siya, ngunit nagwala at umiiyak ang babae, hanggang sa nanghina siya at dumilim ang kanyang paningin.<\/p>\n

Unti-unti niyang idinilat ang mga mata. Puting liwanag ang bumabalot sa paligid, at sa gilid ay may mga aparatong kumikilos na hindi pamilyar sa kanya. Tatlong dextrose ang nakabitin\u2014puti, dilaw, at asul\u2014na nakaturok sa kanya. Sa bandang kanan ng kanyang ulunan, may screen na gumagalaw ang mga kulot-kulot na linya. Naka-oxygen siya, may nakaipit na aparato sa paa at mga sensor sa dibdib.<\/p>\n

Nasa ospital siya. Nanghihina at ramdam niya na ang sakit na naramdaman niya sa nakaraang araw ay hindi lamang sa diskusyon nila ni Minor.<\/p>\n

Sa kabilang dulo ng kwarto, si Minor ay nakikipag-usap sa kanyang ina sa cellphone na si Malika, habang tahimik niyang pinagmamasdan si Aisah. Nang makita niyang nagising ito matapos ang mahigit sampung araw na pananatili sa ICU, natakot siya at dali-daling lumabas. Sa ilang sandali, dumating na ang doktor at dalawang nars.<\/p>\n

Matapos siyang mailipat sa regular na kwarto, agad na tumabi si Minor. Sa mga mata nito, makikita ang labis na pag-aalala.<\/p>\n

\u201cKumusta ka na? Ano ang nararamdaman mo? May masakit ba? Nagugutom ka ba? Ano\u2019ng gusto mong kainin?\u201d sunud-sunod niyang tanong, puno ng pag-aalala at pagmamahal. Ngunit sa isipan ni Aisah, bumabalik ang panlolokong ginawa sa kanya\u2014ang sugat na iniwan nito sa kanyang puso.<\/p>\n

Makalipas ang walong araw, nakauwi na sila sa bahay. Patuloy pa rin ang panunuyo at pag-aalaga ni Minor, ngunit sa puso ni Aisah, naroon ang malamig na hangin ng kawalan ng tiwala. Alam niya, kahit anong gawin ng asawa, wala na ang dating init ng kanilang relasyon\u2014ang pag-ibig ay tila natapos na, at ang tiwala ay hindi na maibabalik.<\/p>\n

\u201cYa Allah!<\/em> Bakit niya nagawa sa akin ito? Saan ako nagkamali? Saan ako nagkulang? Lailahailallah\u2026<\/em>\u201d<\/p>\n

Bulalas niya sa sarili habang nangingilid ang mga luha na hindi niya mapigil. Ang kalungkutan at galit ay tila bumabalot sa kanya sa bawat hininga. Hindi niya namalayan na sa pintuan ay nakamasid si Suhaylah, ang kanyang kapatid, at nakita ang pinakailalim na sakit na matagal na niyang tiniis.<\/p>\n

Sa pagkakataong iyon, alam ni Aisah na hindi na niya puwedeng itago ang lahat. Hindi na niya kayang proteksyunan ang asawa mula sa galit ng pamilya, kaya nilapitan niya ang kapatid at isinapuso ang lahat.<\/p>\n

\u201cAno?! Astagfirullah<\/em>! Nagtiwala kami na hindi siya gagawa ng ganyang lihim, na hindi man lamang nagpaalam o kahit sinabihan ka man lang. Akala namin ay sapat ka na sa kanya. Kung ganito ring mamamatay ka sa sama ng loob, mas mabuti nang ibigay na niya ang talak<\/em>, at isauli ka na niya sa amin!\u201d<\/p>\n

Galit at nag-aalab ang boses ni Suhaylah, ang bawat salita\u2019y tila apoy na sumusunog sa puso ni Aisah.<\/p>\n

Samantala, si Minor ay wala sa bahay. Nandoon siya sa pangalawang asawa\u2014pitong buwan nang buntis. Biglang sumakit ang tiyan ng babae, kaya dali-daling isinugod sa ospital. Ilang oras ang nakalipas, isinilang ang isang malusog na batang babae.<\/p>\n

Makalipas ang limang araw, muling nagtipon-tipon sa bahay ang malalapit na kamag-anak ni Aisah, gayundin ang pamilya ni Minor. Ang tensyon ay halata sa bawat galaw at tingin. Sa gitna ng lahat, isang datu ang pumagitna\u2014magpapaayos ng usapin, magpapakalma sa lahat, at magbibigay ng payo kung ano ang pinakamainam na gawin para sa kapayapaan ng pamilya.<\/p>\n

\u201cEy miyatay anan a Minor!<\/em> Paanong nagawa niya ito sa kapatid ko, talaken ka si Aisah<\/em>, isuli mo siya sa amin!\u201d sigaw ni Abdul, paos ang tinig sa galit dahil hindi maatim kung paano nasasaktan si Aisah. Kumuyom ang kanyang mga kamao habang mabilis na bumaba ang kamay sa baywang, tila bubunot ng baril. Sa isang iglap ay napigil siya ng mga lalaking nakapaligid\u2014mahigpit siyang hinawakan sa mga balikat at bisig, saka marahang inilayo upang pakalmahin ang nag-aalimpuyong damdamin.<\/p>\n

Ang kanilang galit ay lalo pang pinaiigting ng kalagayan ni Aisah\u2014tahimik ngunit malinaw ang bakas ng pagkasugat ng damdamin. Sa pananaw ng mga nakapaligid, hindi sana hahantong sa ganitong sitwasyon kung naging tapat lamang si Minor mula pa sa simula.<\/p>\n

Sa kulturang Meranaw, maaaring tanggapin ang duwaya<\/em>, ang pagkakaroon ng higit sa isang asawa, kung ito\u2019y dumaan sa wastong pag-uusap, paggalang, at pahintulot ng unang asawa. Ngunit ang nangyari ay hindi ganoon.<\/p>\n

Sa gitna ng tensyon, pumagitna ang datu.<\/p>\n

\u201cTareg kano pasin<\/em>!\u201d malalim at awtoridad ang tinig ng datu, na tila humihiwa sa nag-aalimpuyong ingay sa loob ng silid. Unti-unting tumahimik ang mga nagngangalit na tinig.<\/p>\n

\u201cHuwag ninyong hayaang manaig ang galit. Nandito tayo bilang isang pamilya, bilang dalawang angkang pinag-isa ng pag-aasawa. Ang layunin natin ay hindi upang paghiwa-hiwalayin ang ating dugo, kundi upang pangalagaan ang maratabat<\/em> ng bawat isa.\u201d<\/p>\n

Saglit siyang tumingin sa magkabilang panig ng silid\u2014sa pamilya ni Aisah at sa pamilya ni Minor\u2014bago muling nagsalita.<\/p>\n

\u201cAlalahanin ninyo ang itinuturo ng ating relihiyon. Sa Islam, bagaman pinahihintulutan ang talak<\/em>, hindi ito basta-bastang ginagawa. Sinasabi ng mga pantas ng relihiyon na ito ang isa sa mga pinakakinamumuhiang pinahihintulutang bagay sa paningin ng Allah. Kaya\u2019t ang mag-asawa ay hinihikayat na ayusin muna ang kanilang gusot sa pamamagitan ng pag-uusap, pagpapayo, at paghanap ng pagkakasundo.\u201d<\/p>\n

Bahagya siyang yumuko, tila binibigyang-diin ang bawat salita.<\/p>\n

\u201cHindi rin tama na tayo mismo ang maggatong sa paghihiwalay ng dalawang taong pinagbuklod na ng kasal. Ang tungkulin natin bilang pamilya ay tulungan silang mahanap ang daan ng pagkakaunawaan, hindi ang daan ng pagkakawatak.\u201d<\/p>\n

Huminga siya nang malalim bago muling nagsalita.<\/p>\n

\u201cKung tunay nating pinahahalagahan ang maratabat<\/em> ng ating mga angkan, pairalin natin ang kahinahunan at karunungan.\u201d<\/p>\n

Pagkaraan ay tumingin siya kay Minor.<\/p>\n

\u201cBakit hindi muna natin pakinggan si Minor?\u201d<\/p>\n

Unti-unting humupa ang ingay, bagaman nanatiling mabigat ang hangin sa pagitan ng mga naroon.<\/p>\n

Dahan-dahang tumayo si Minor. Saglit siyang nag-atubili, tila naghahanap ng lakas upang buuin ang mga salitang matagal na niyang kinimkim.<\/p>\n

\u201cKung ako ang tatanungin,\u201d wika niya, basag ang tinig, \u201cayaw kong hiwalayan si Aisah. Nangyari ngang nagkaroon ako ng pangalawang pamilya,\u201d patuloy niya, \u201cngunit hindi ibig sabihin na pababayaan ko si Aisah, kaya kong gawin ang kondisyon na pantay na pakikitungo sa kanilang dalawa. Di aken katiger a rata a ginawa ko imanto, agu tanto aken a pekhababayan si Aisah\u2014<\/em>mahal na mahal ko si Aisah alam niya iyan.\u201d<\/p>\n

Humigpit ang kanyang pagkakahawak sa gilid ng mesa, na para bang doon siya kumakapit upang hindi tuluyang matumba.<\/p>\n

\u201cAyaw kong ibigay ang talak<\/em>,\u201d dagdag niya, halos pabulong na, \u201cka tanto a aargaan aken sekaniyan <\/em>at hindi ko kayang mawala siya sa akin.\u201d<\/p>\n

\u201cAya maana lalag ko<\/em> na ganito talaga,\u201d marahang wika ni Sabdullah, ang ama ni Minor. Mabigat ang kanyang tinig, tila dala ang pagod ng isang amang nahaharap sa gusot ng sariling pamilya. \u201cMay mga pagsubok na dumarating sa ating buhay\u2014mga muskila<\/em> na hindi natin inaasahan. Ngunit naniniwala ako na ang lahat ng ito ay may layunin ang ating Panginoong Allah. Ang hinihiling lamang namin ay maging maayos ang lahat\u2014lalo na para sa ating mga anak, sina Aisah at Minor.\u201d<\/p>\n

Sandaling nanahimik ang silid bago nagsalita ang ama ni Aisah.<\/p>\n

\u201cAya man aki a maregen na tanto a masakit rekami a masosowa aya,<\/em>\u201d wika ni Alikhan na ama ni Aisah, pigil ang galit ngunit ramdam ang sakit sa bawat salita. \u201cSi Aisah\u2026 alam ninyo, at alam din ni Minor, kung gaano siya kabuting asawa.\u201d<\/p>\n

Saglit siyang huminto, saka tumingin kay Minor na tila naghahanap ng sagot sa isang tanong na matagal nang bumabagabag sa kanyang dibdib.<\/p>\n

\u201cAng hindi namin maintindihan,\u201d patuloy niya, pinipigil ang panginginig ng tinig, \u201cay nagawa niyang itago ang lahat\u2014parang isang taong kumikilos sa dilim, na ayaw ipaalam sa sinuman ang kanyang ginagawa.\u201d<\/p>\n

Saglit siyang tumigil, saka muling nagsalita, mas mabigat ang bawat salita.<\/p>\n

\u201cHindi naman lingid sa amin na sa ating kultura ay may duwaya<\/em>. May mga pagkakataong tinatanggap ito ng pamilya kung ito\u2019y dumaraan sa tamang paraan\u2014sa maayos na paliwanagan at paggalang.\u201d<\/p>\n

Napatingin siya kay Minor, ang mga mata ay puno ng pagkadismaya.<\/p>\n

\u201cMasaya ang pagsasama nina Minor at Aisah. Wala kaming nakitang senyales na may ganito palang itinatago si Minor. At higit sa lahat, alam ninyo ang kalagayan ng anak namin\u2014may sakit siya sa puso. Hindi siya maaaring mabigla sa ganitong paraan.\u201d Huminga siya nang malalim, tila pinipigil ang galit na maaaring kumawala anumang sandali.<\/p>\n

Sa isang sulok ng silid ay tahimik na umiiyak si Aisah. Wala siyang sinasabi, ngunit ang kanyang katahimikan ay tila mas mabigat pa sa anumang sigaw. Mabilis ang pag-angat-baba ng kanyang dibdib, at ang pawis ay unti-unting namumuo sa kanyang noo.<\/p>\n

Napansin ito ni Suhaylah, ang kanyang kapatid. Agad siyang lumapit at kinuha ang librong nakapatong sa mesa. Marahan niya itong ipinaypay kay Aisah, tila umaasang mapapawi kahit kaunti ang init at bigat na bumabalot sa katawan ng kapatid.<\/p>\n

Ngunit sa halip na gumaan, tila lalo pang nahirapan si Aisah sa paghinga.<\/p>\n

Humigpit ang hawak niya sa damit sa may dibdib, na para bang doon niya sinusubukang pigilan ang sakit na unti-unting sumasakop sa kanyang katawan. Namutla ang kanyang mukha, at unti-unting nanghina ang kanyang tuhod.<\/p>\n

Sa loob lamang ng ilang sandali ay umatake ang kanyang karamdaman.<\/p>\n

Biglang nagkagulo ang silid. May sumigaw. May nagmamadaling tumayo. Nataranta ang marami.<\/p>\n

Sa gitna ng lahat ay si Minor ang unang nakalapit. Hindi na siya nag-atubili. Mabilis niyang sinalo ang nanghihinang katawan ni Aisah at agad itong binuhat. Sa kanyang mukha ay mababasa ang takot\u2014isang takot na hindi na niya kayang itago.<\/p>\n

Buhat niya ang asawa habang mabilis na lumabas ng bahay. Ilang sandali pa\u2019y isinakay niya ito at agad na pinaharurot ang sasakyan patungong ospital\u2014na para bang sa bawat segundo ng kanilang paglalakbay ay nakasalalay hindi lamang ang buhay ni Aisah, kundi pati ang pag-asa niyang maituwid ang pagkakamaling minsan niyang itinago sa katahimikan.<\/p>\n

Kinabukasan, dahan-dahang nagkamalay si Aisah. Marahan niyang iminulat ang mga mata, ngunit nananatiling mabigat ang kanyang ulo at tila umiikot pa rin ang kanyang paningin. Inilibot niya ang tingin sa loob ng silid ng ospital, na para bang may hinahanap na mukha. Ngunit wala roon ang taong inaasahan niyang makita.<\/p>\n

Ang naroon lamang ay ang sariling pamilya. Nang mapansing nagising na ang anak, agad na lumapit si Binombao. Hindi na siya nagsalita. Mahigpit niyang niyakap si Aisah, na para bang sa yakap na iyon ay nais niyang pagaanin ang sakit na dinadala ng anak.<\/p>\n

Samantala, si Minor ay nasa ibang bahay\u2014sa piling ng kanyang pangalawang asawa na si Aminah. Naroon din ang ilan sa kanyang mga kamag-anak, gayundin ang pamilya ng babae. Sa loob ng silid ay ramdam ang tensyon na tila matagal nang kinikimkim.<\/p>\n

Nag-maratabat<\/em> ang pamilya ni Aminah.<\/p>\n

Bihira lamang nilang makita si Minor, at bagaman alam nilang may nauna na itong pamilya, malinaw sa kanila ang isang bagay: kung pinili nitong magkaroon ng dalawang asawa, nararapat lamang na maging patas siya sa dalawa.<\/p>\n

\u201cNa tona ari i mapipikir ka sa pagari ami aya? <\/em>Magpakalalaki ka!\u201d matigas na wika ng panganay na kapatid ni Aminah. \u201cAkala mo ba hindi namin alam kung gaano nagtitiis ang kapatid namin sayo? Pupunta ka lamang sa kanya kung kailan ka bakante. Hindi ba dapat malinaw at nakatakda kung anong mga araw ka nasa bawat asawa mo? Isinaka a mapiya a mama!<\/em>\u201d<\/p>\n

Sandaling nanahimik ang silid matapos ang matalim na salita.<\/p>\n

Maya-maya\u2019y nagsalita ang datu, na kanina pa nakamasid sa gitna ng tensyon.<\/p>\n

\u201cNa banda aya mapiya na isaan tano so mamaan o antonaa i mapipikir iyan,<\/em>\u201d mahinahon niyang wika. \u201cHindi maaaring isang panig lamang ang ating pakinggan at hindi rin tama na agad tayong humusga. Alalahanin din natin ang itinuturo ng ating relihiyon. Sa Islam, bagaman pinahihintulutan ang talak<\/em>, ito ay itinuturing na isa sa mga pinakakinamumuhiang pinahihintulutang bagay sa paningin ng Allah. Kaya\u2019t hindi nararapat na tayo pa ang maging dahilan ng paghihiwalay ng mag-asawa.<\/p>\n

Huminto siya sandali bago muling nagsalita.<\/p>\n

\u201cAng totoo, dalawa rin ang asawa ko. Hindi naging madali sa simula, ngunit sa kalaunan ay nagkaroon kami ng pagkakaunawaan.\u201d<\/p>\n

Tumingin siya kay Minor.<\/p>\n

\u201cNggiginawai tano, ipandapat iyo ron?<\/em> Ano ang plano mo ngayon, Minor?\u201d<\/p>\n

Huminga nang malalim si Minor bago nagsalita. Halata sa kanyang mukha ang pagod at bigat ng sitwasyong kinakaharap niya.<\/p>\n

\u201cAya rek akenon,<\/em>\u201d wika niya, dahan-dahan. \u201cAlam ni Aminah kung ano ang nararamdaman ko para sa kanya. May anak din kami.\u201d<\/p>\n

Saglit siyang tumigil bago ipinagpatuloy ang mga salitang tila mabigat sa kanyang dibdib.<\/p>\n

\u201cAyaw kong ibigay ang talak<\/em>. So makapantag ko suporta ko rekiyan agu ko wata ami,<\/em> at habang nandito ako ay ipagpapatuloy ko ang responsibilidad ko sa kanila.\u201d<\/p>\n

Hindi madali para kay Minor ang sabihin iyon. Ngunit sa sandaling iyon, alam niyang kailangan niyang harapin ang lahat\u2014ang dalawang pamilya, ang kanilang inaasahan, at ang mga sugat na siya mismo ang nagbukas.<\/p>\n

Walong taon na ang lumipas. Habang maingat na inaayos ni Aisah ang mga gamit ni Bokary, nakamasid siya sa batang abala sa paglalaro kasama ang isa pang batang magdadalawang taong gulang, si Alia na anak nila ni Sarip.<\/p>\n

Si Sarip, mabuti at mahinahon, ay araw-araw na ipinaparamdam ang kanyang walang kapantay na pagmamahal kay Aisah. Tanggap niya si Bokary bilang sariling anak, minahal at inangkin bilang bahagi ng kanilang pamilya.<\/p>\n

Tuwing nakikita naman ni Aisah si Bokary, tila nakikita niya ang imahe ni Minor dahil kamukha ng bata ang ama nito, bumabalik ang larawan ni Minor sa kanyang isipan\u2014isang alaala na matagal nang itinatago sa mga lihim na sulok ng puso. Nasasaktan pa rin siya, at sa kabila ng maraming taon, ramdam pa rin ang pagmamahal niya kay Minor\u2014pagmamahal na hindi tuluyang napawi, kahit ilang taong magkalayo ang kanilang landas at kahit pinipilit pa rin niya itong kalimutan.<\/p>\n

Napabuntong-hininga siya at sa isang sandali ng pag-iisa, hindi niya napigilang mapaiyak habang nakatalikod sa mga bata.<\/p>\n

\u201cOme, tara na, male-late na po ako,\u201d biglang sambit ni Bokary.<\/p>\n

Pinahid ni Aisah ang mga luha, binitbit si Alia, at lumabas sila ng bahay.<\/p>\n

Samantala, si Minor ay nakatayo sa bintana, tahimik na pinagmamasdan ang paligid. Sa kanyang mga mata, bumalik ang lahat\u2014ang simula ng kanilang pag-iibigan ni Aisah. Pakiramdam niya, sa mga sandaling iyon, sila lamang ang tao sa mundo, sa isang paraisong punung-puno ng kaligayahan. Dito, sa piling ni Aisah, ipinangako niya na wala nang ibang babaeng iibigin\u2014siya lamang. Ngunit nagkamali siya. At kahit gustuhin niyang balikan ang nakaraan, alam niyang hindi na ito pwede.<\/p>\n

\u201cAisah, kung alam mo lang ang lahat\u2026\u201d bulong niya sa sarili. \u201cHindi pa rin kita malimutan. Ikaw pa rin ang laman ng puso\u2019t isipan ko. Pumayag ako na ibigay ko ang talak<\/em>, upang palayain ka\u2026 ang sabi pa ng mga magulang mo\u2019y kahit itali nila ako sayo\u2019y ayaw mo na raw na makasama ako habambuhay.<\/p>\n

Alam ko\u2014mas pinili mo ang kapayapaan ng iyong puso kaysa sa pagsasama natin, na mas pinili mo ang maratabat<\/em> mo. At kahit ganoon, kahit naghiwalay tayo, hindi naglaho ang pagmamahal ko sayo, Aisah\u2026 at hindi rin maglalaho hangga\u2019t ako\u2019y nabubuhay. Sa tuwing pinapayagan mo akong ilabas si Bokary, tuwing hawak ko ang maliit niyang kamay, tila bumabalik ang larawan natin\u2014ikaw, ako, at ang bata\u2014sa mundong para lang sa atin. Ang mga sandali ng saya, ng init ng ating tahanan, at ng mga pangarap na sabay nating binuo\u2026 Lahat ay bumabalik, at masakit\u2014napakasakit\u2014na maalalang ibinigay ko ang talak<\/em>\u2014ang paghihiwalay, at mas masakit pa nang malaman kong nakasal ka na, at may bagong buhay sa piling ng iba.<\/p>\n

Pinili ko ang magparaya dahil ayaw kong masaktan ka pa, dahil alam kong hindi kakayanin ng puso mo ang duwaya<\/em>. Mas pinili kong masaktan ako kaysa mawala ka sa mundo. Sapat na sa akin na ikaw ay buhay, masaya, at kasama ang iyong mga anak\u2014at kahit sa ganitong paraan, mamahalin kita sa bawat tibok ng puso ko, sa bawat hininga, hanggang sa huli kong sandali.<\/p>\n

\u201cAma, khan tano kon<\/em> sabi ni ina, nakahain na raw po siya,<\/em>\u201d wika ni Jenan, ang anak ni Minor kay Aminah. Napangiti siya sa bata. Hinihila siya nito patungong kusina.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Almayrah A. Tiburon   Alas-otso ng umaga. Matapos nilang makapag-almusal, agad na pumasok sa opisina si Minor. Samantala, si Aisah ay naglinis ng bahay, at pumasok sa kwarto upang kunin ang mga labahin. Kinuha niya ang pantalon ni Minor at … Continue reading →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[29],"tags":[],"class_list":["post-6524","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-fiction"],"jetpack_sharing_enabled":false,"jetpack_likes_enabled":false,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6524","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6524"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6524\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6596,"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6524\/revisions\/6596"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6524"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6524"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bangsamororeview.com\/main\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6524"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}