Norsalim Haron
Nangalimud silan ku padsudan nu walay ningka
Bagagayan ku bangko ku kasangulan nu malendo a lamisan
Pegkapi, pegkan sa pan, pedsebung
Belabiten nilan su langon’u kapiyanan ningka
Ugayd seka anya a bagiga ku manaot a katre
Bangalingkakep ko liliw nu ikam
Sa mana ka bon pedtindeg sa sambayang
Nalibet kana masla palanggana
A napenu na matenggaw a ig
A ibeligo salka
Mana bon kanu timpo a bago ka ginemaw
Ku kapebpaigo ni ina nengka salka
Uman ka gawasa na ig na belesik ka bagulyang
Ugayd saguna uman ka pembubuwan
Na pakauliyang su mga suled-pagali nengka
Kagina niya den ba su mawli a kabpaigo nilan salka
Bath
They gathered in the yard of your house
Sitting on a bench in front of a long table
Drinking coffee, eating salt bread, chatting.
They recount all your good deeds
Yet you lie there on a small bed
Wrapped by the surface of a mat
As if you are standing in prayer.
You are surrounded by huge basins
Filled with cold water
For your bath.
Much like when you were just born
When your mother bathes you
Each splash of water pushes you to cry more.
But now, every pour
Makes your relatives cry
Because this is the last time they will bath you.
—Translated by Nurmina Abdul